HACY

Prace przy rusznicy p.pancernej – PTRD ruszyły całkiem przypadkowo. Zainteresowanie grupy rekonstrukcyjnej z Polski zaowocowało konkretnym projektem. Powolne rezultaty wynikały z trudności pozyskania wymiarów jak i zrozumienia mechanizmu działania tej z pozoru prostej w konstrukcji – broni.
Zdjęcia przybywały jak i wiedza. Ta „ z grubsza ciosana” luśnia – to fakt, wyjątkowo prosta konstrukcja ale wg mnie jedna z najlepszych z istniejących w owych czasie karabinów przeciwpancernych jednostrzałowych. czytaj dalej

Ciekawa praca. Koledzy z warszawskiej grupy rekonstrukcyjnej opiekują się armatą PAK-40 , jednak brakuje w niej wiele elemetów. Podjąłem się wykonac replikę osłony łokcia celowniczego. W zasadzie praca w całości opierała się na dostepnych zdjęciach i szczątkowych wymiarach.
Rozrysowałem osłonę – ale pozostawiłem końcówki mocujące do ostatecznego pasowania na armacie. Najlepiej by sie pracowało, mając PAK-a u siebie ale nie da rady. (…) Przypasują, przytną , pukną i wygną ciutkę tu i tam i zaspawają na żywca !. Musi się udać !. czytaj dalej

Mosty do Ba-64 są identyczne jak w Czapajewach. Kupiłem komplet mostów od Czapajewa ale w kiepskim stanie. Użytkownik mostów dokonywał licznych przeróbek w tym wyciął mocowania przednich, ćwierć-eliptycznych resorów. Musiałem rozebrać wszystko na drobne kawałki – i wiecie co !?. Ciekawostka – w zwrotnicach przednich mostów powinny znajdować się przeguby homo-kinetyczne ( kulowe ) a w jednym był zwykły krzyżak od wału napędowego ! czytaj dalej

Replika karabinu Diektariowa – Dp-28 jest bardzo popularnym sprzętem wykonywanym przez zręczne ręce pasjonatów . Na prośbę kolegi wykonałem taką – i tu przedstawiam co z tego wyszło.
Kilka oryginalnych elementów – których posiadanie nie jest zabronione ustawą – w wiadomy sposób podnoszą wartość takiej repliki . Pozostałe – jak imitacja lufy, komory zamkowej a także paru innych drobiazgów należały do mnie. Trzeba to tak „oszukać” – aby wyglądało a w żaden sposób nie było nawet zbliżone do kopii. czytaj dalej

Kolejna praca – to replika a właściwie improwizacja tylnej ławy do samochodu Willys.
Niewiele wiem na temat tych pojazdów a ubolewam, że powoli do tematów moich prac zaczynam podchodzić jak do brył geometrycznych, które należy wykonać. Z jednej strony mnie to niepokoi , bo wagę materiałową i wymiarową przedkładam nad historyczną i emocjonalną. Mogę wszystko powiedzieć na temat danego modelu, detalu – na zasadzie „ co autor miał na myśli” natomiast gdzieś umyka wiedza – ile tego kiedyś wyprodukowano, gdzie, pod jaką sygnaturą itd. czytaj dalej

Niemiecki noszak tragestell 43 – jest następcą M39 i jest chyba najpopularniejszym tego typu stelażem używanym do transportu wszelkiej maści ciężkiego wyposażenia niemieckiej armii. Kilkakrotnie pojawiał się na aukcjach internetowych – i walczyło o taki „fant” wielu chętnych. Zwycięzcy aukcji internetowych – za każdym razem przebijali wszystkich znaczną stawką !.
Po wykonaniu nawet zadowalającej repliki stelaża nosidła Tragestell M39 – zawsze miałem ochotę zmierzyć się i z tym drugim. czytaj dalej

Tomek Drezyniarz – bo tak na Niego mówię, jest moim kolegą od dawna. Znamy się ze wspólnych działań w ruchu rekonstruktorów historycznych. Darzę Go wyjątkową sympatią i szacunkiem w ramach tzw. „pozytywnego świra”. Nie każdy na tym świecie może poszczycić się taką umiejętnością, że na swoją pasję czy „radochę” nie ładuje odłożonych pieniędzy a wręcz przeciwnie , potrafi z tego żyć i dodatkowo sobie takie „radochy” szukać w wszelakich dziedzinach życia. czytaj dalej

Przebudowa repliki nie jest wdzięcznym zadaniem. Po pierwsze ingerujemy w czyjąś pracę z powodu dla którego właściciel nie jest do końca zadowolony. Ja to rozumiem ale zawsze zakładam, że wykonawca nie mógł mieć złych intencji i skale jakości wyrobu repliki przyjął jako zamierzoną a nie przypadkową oraz adekwatną do ceny. Tak czy inaczej trzeba uszanować otrzymane dzieło jak i życzenie właściciela a jednocześnie w nim dodać swoje trzy grosze. czytaj dalej

Jakbym przeciętnemu „złomiarzowi” powiedział, że te kawałki blachy są więcej warte niż 35 groszy za kilogram w skupie, to by mnie wyśmiał do łez i pewnie by miał rację …… ponieważ tacy dżentelmeni na wszystko co z metalu patrzą w kategorii 35 groszy za kilogram – więc kiepska dygresja.
Trzeba zacząć inaczej. Przy mojej pasji dostać zlecenie od Muzeum, to wyjątkowa nobilitacja. Tu, nie tyle liczy się pieniądz ile niebywały zaszczyt współpracy z instytucją, która jest, była i będzie skarbcem wiedzy i inspiracji dla mojej pasji. Takie wyzwania są u mnie jak alarm czerwony ! – trzeba stanąć na głowie i nie zawieść. czytaj dalej